تبلیغات
پس از آتش بس - مطالب اردیبهشت 1396
 
درباره وبلاگ


پس از آتش بس، وبلاگ صفیه رضایی؛
کارشناسی ارشد علوم سیاسی ، نویسنده و روزنامه نگار است.

مدیر وبلاگ : صفیه رضایی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پس از آتش بس
وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سه شنبه 26 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : صفیه رضایی

یکی از نکته‌های ناگفته‌ای که درباره تولید محصولات و کالاهای پرتقاضا وجود دارد، موضوع تنوع تولید است. تنوعی که هدف نهایی آن جلب نظر مصرف‌کننده باشد. پیوسته نیز بر این مسئله تاکید می‌شود که محصولاتی می‌توانند گوی رقابت را در بازار بربایند که در طراحی، تولید و عرضه، اصل خلاقیت در آنها لحاظ شود. البته ممکن است اصل تنوع تولید در محتوا دچار بدفهمی یا خلط مفهومی شود؛ به این معنی که ممکن است گفته شود باید محصولات متنوع و نوآورانه تولید شود اما مطرح نشود که این میزان تنوع از توان برخی تولیدکنندگان خارج است یا تنوعی است که از خلاقیت چند تولیدکننده خبره برمی‌آید؛ به بیان دیگر می‌توان گفت تولیدکنندگان در صنایع پرتقاضا باید نوآورانه عمل کنند. همچنین نمی‌توان گفت برای جاانداختن فرهنگ تنوع تولید در بستر صنعتی لازم باشد تولیدکنندگان زیادی فعالیت کنند که دست آخر آنچنان تنوعی نیز ایجاد شود زیرا آنچه از این زنجیره منتج می‌شود کپی‌برداری‌های زیاد و محصولات بی‌کیفیت خواهد بود. متاسفانه این نگاه باعث به وجود آمدن شمار زیادی تولیدکننده در عرصه‌ها و بخش‌های صنعتی شده است که دست آخر نه می‌توانند نوآور باشند نه گوی رقابت را بدزدند بلکه تنها بازار مصرف را خراب می‌کنند. از این‌رو، باید اصل استفاده از ایده‌های نوآورانه بیشتر مدنظر بخش صنعت قرار گیرد تا آنهایی که تولیدکننده زبده هستند نه‌تنها از فیلتر فناوری رد شوند بلکه تقویت شوند. در این راستا، دانشگاه‌های کارآفرین یا نسل سوم می‌توانند همپای صنعت حرکت کنند. حلقه اتصال دانشگاه‌های نوع سوم مراکز نوآوری هستند که افراد نخبه‌ای دارند که از قضا با مراکز «آرانددی» صنعتی نیز در ارتباط هستند. از این‌رو، نگرش فناورانه می‌تواند تکمیل‌کننده جریانی باشد که از یک سو دانشگاه‌های کارآفرین و ایده‌پرداز خلق شده‌اند، از سوی دیگر مراکز صنعتی که دارای بخش تحقیق و توسعه هستند و در کنار همه اینها شبکه‌ای نوآورانه که می‌تواند تمامی دانشگاه‌ها و مراکز صنعتی را با جریان فناوری هماهنگ کند. در چنین حالتی هر تولیدکننده بی‌تجربه‌ای نمی‌تواند در بازار خودنمایی کند چراکه باید در خط فناوری و نوآوری تعریف شده باشد. کیفیت و کمیت محصولات تولیدی به مقیاس تحولات جهانی رصد می‌شود و این امید همواره وجود دارد که بازار رقابت جهانی از آن تولیدکنندگان زبده باشد. در مجموع هدف آشتی صنعت و دانشگاه نیز در گستره وسیع محقق می‌شود.





نوع مطلب :
برچسب ها : اقتصاد،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 26 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : صفیه رضایی

مدت‌هاست کارشناسان بخش صنعتی تاکید می‌کنند که در بخش‌های مختلف صنعتی چند نشان تجاری قوی را داخلی‌سازی و جهانی‌سازی کنیم که بتوانند رقیب موثری در مقابل کالاهای خارجی به شمار آیند. به‌عنوان نمونه، در زمینه لوازم‌خانگی گفته می‌شود که چرا تولیدکنندگان زیاد و غیرمتخصصی وجود دارد که نه‌تنها بازار متخصصان این صنعت را خراب کرده‌اند بلکه نمی‌توانند کالای باکیفیت دراختیار مصرف‌کننده قرار دهد. همین موضوع باعث می‌شود که مصرف‌کننده برای خرید کالای خارجی تمایل پیدا کند با این تصور که تمامی کالاهای داخلی بی‌کیفیت است. این نکته را به این دلیل در اینجا عنوان می‌کنیم که اهمیت توجه به نشان‌های‌تجاری برتر نمونه داخلی در عصر دیجیتال و فناوری بیش از پیش به نظر می‌رسد چرا که ایده‌های فناور و خلاقانه را به‌طور معمول کارخانه‌ها و صاحبان صنایعی می‌توانند محقق کنند که بتوانند برای محصولات هزینه کنند. در مقابل، این صنایع بیشتر برای بعد تبلیغات و بازاریابی وقت و هزینه می‌گذارند. در نتیجه به توسعه کسب‌وکارهای نوین نیز کمک می‌کنند تا کارگاه‌های زیرپله‌ای که مونتاژ می‌کنند و کمر ایده‌پردازی و فناوری را در عرصه صنعتی خرد می‌کنند. آن زمان ذهنیت مصرف‌کننده داخلی نیز در این زمینه بهتر می‌شود. هر گاه نیز بخواهیم از تولید ملی حمایت کنیم، راحت‌تر است. اتصال فناوران و ایده‌پردازان صنعتی به بخش تولید نیز آسان‌تر است از این‌رو، ساماندهی بازار تولید می‌تواند چندان نتیجه سودمند داشته باشد.

نکته دیگر اینکه با رشد و گسترش مشاغل مجازی و کسب‌وکارهای فناورانه کیفیت بیشتر محل اعراب دارد تا کمیت. این دسته از مشاغل تمایل دارند کالای باکیفیت داخلی را تبلیغ کنند که خریدار دارد نه کالاهای پرتیراژ خارجی که بازار را گرفته است. از این‌رو، به نظر می‌رسد بخش جدیدی در دل صنعت باید ایجاد شود به نام سیاست‌گذاری کسب‌وکارهای صنعتی که بتواند در کنار ساماندهی تولیدکنندگان رصد خوبی از نحوه تعامل آنها با خالقان کسب‌وکار نوین داشته باشد. بدون شک نیاز آینده صنعت و تولید کشور کیفیت محصولات است و این میسر نمی‌شود جز با ساماندهی ایده‌ها و تزریق آنها به دل صنعت. آن هم تولیدکنندگانی که بنام و صاحب کالای باکیفیت باشند.





نوع مطلب :
برچسب ها : اقتصاد،
لینک های مرتبط :


شنبه 16 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : صفیه رضایی

یک ادبیات کلیشه‌ای درباره فضای مجازی و فناوری‌های روز مطرح می‌شود که مردم نسبت به این فضا بی‌اعتماد هستند.به نظر می‌رسد که رفته‌رفته این ادبیات جایگاه خود را از دست بدهد زیرا نه‌تنها با رشد کسب‌وکارهای نوین مردم به این شرایط اعتماد می‌کنند بلکه حتی به آن عادت هم خواهند کرد. از این رو، به جرات می‌توان گفت که کار ویژه انقلاب دیجیتال تغییر ذائقه فرهنگی و باورهای مردم نیز باشد. همان‌گونه که شرایط اشتغال و کسب‌وکار تغییر می‌کند به موازات آن نگاه جامعه به فعالیت‌های اقتصادی نیز عوض می‌شود. طبیعی است در چنین شرایطی مردم بیشتر اعتماد می‌کنند و کمتر حوصله دارند پیگیر بروکراسی دست‌وپاگیر شوند. از این رو، دولت همراه گزینه مطلوبی برای پالایش جامعه است. از سویی، فساد اقتصادی را کاهش می‌دهد و از طرفی، مردم زمان کمتری را در پله‌ها صرف می‌کنند. شاید لازم باشد دولت زیرساخت‌های اینترنت خود را گسترش دهد اما به طور قطع پاسخگوتر می‌شود. به عبارتی، دولت از موجودی که کمتر حرف می‌زند و کمتر کار راه می‌اندازد به موجودی تبدیل می‌شود که سریع‌تر جواب می‌دهد. این‌گونه است که می‌توان یک دولت متواضع را تصور کرد که از قضا کارهای زیادی هم برای مردم انجام می‌دهد. مردم هم رضایتمندی بیشتری از آن دارند. بنابراین هر کس از فناوری‌های نوین به بدی یاد می‌کند اشتباه می‌کند چرا که کسب‌وکارهای نوین یا همان فناوری‌ها نه‌تنها اقتصاد را حرکت می‌دهند بلکه باورها و فرهنگ را نیز دستخوش تغییر خواهند کرد. باید تصور کنیم جامعه‌ای را که دولت کوچکی دارد آنچنان که در فضای مجازی می‌توان با آن در ارتباط بیشتری بود.





نوع مطلب :
برچسب ها : اقتصاد،
لینک های مرتبط :


  یکی از موضوعاتی که به طور معمول در بررسی کسب‌وکارهای نوین و فناور ناگفته و شاید نانوشته می‌ماند گذر این کسب وکارها از تمامی ماهیت‌ها و محتوایی است که در گذشته ساخته و پرداخته شده است.

در معنای دیگر، این کسب‌وکارها نه‌تنها خود مظهر و نمود دوران‌گذار ما هستند که خود از تمامی قیدوبندها عبور می‌کنند. شاید یکی از دلایلی که این عرصه را قانون‌ناپذیر می‌کند همین ویژگی باشد. گستردگی بیش از حد و توسعه فناوری در لحظه اجازه فکر را به قانون‌گذار که هیچ به ایده‌پردازان نیز نمی‌دهد. در کنار آن این نکته را نیز می‌توانیم مطرح کنیم که چگونه مکتب‌ها و ایده‌ها در لابه‌لای این‌گذار کمرنگ می‌شوند. به عنوان نمونه، فمینیسم مکتبی است که در شیوه تفکر ما مورد اتکا نیست اما قابل انکار هم نیست. حال چگونه می‌توانیم درنظر بگیریم که این مکتب فکری نتواند پاسخ تناقض‌های خود درباره تساوی حقوق زن و مرد در عرصه کسب وکارهای نوین را بدهد. واضح‌تر بیان کنیم؛ زمانی که بانوان همپای مردان و حتی بیشتر از آنها دارای مشاغل آسان‌تر و پردرآمدتر باشد دیگر نمی‌توان گفت بانوان تحت تسلط مردان شده‌اند که اصلا در دنیای امروزی چنان کسب‌وکارهای نوین رشد خواهند کرد و می‌کنند که تعادل جنسیتی بروز و ظهور پیدا می‌کند. کسب‌وکارهای جدید نه‌تنها مولفه‌ای اقتصادی در اینجاست بلکه خود گزاره‌ای تاثیرگذار بر روند اجتماعی، سیاسی و فرهنگی می‌شود. از این رو، به زودی تنها صاحبان مشاغل سنتی از وجود و بروز نابهنگام سیل عظیم کسب و کارهای‌ها نوین و گسترش فناوری گلایه نمی‌کنند بلکه صاحبان تفکرات مکتبی نیز باید خود را با این جریان هماهنگ کنند. آنجا که نتوانند خود را هماهنگ کنند زبان اعتراض می‌گشایند و دست به دامان قانون می‌شوند. اما باید به جرات گفت که کسب‌وکارهای نوین در آینده نمی‌توانند منتظر قانون بمانند بلکه باید قوانین خود را به سرعت ظهور و بروز آنها برسانند. شاید بی‌ربط نباشد اگر بگوییم معادلات اقتصادی در آینده می‌تواند ذهن بشر را چنان درگیر کند که دیگر هیچ قید و بندی برای خود درنظر نگیرد. همچنین فردگرایی در عرصه کسب و کارهای نوین آنچنان رشد می‌کند که دیگر نیازی به قانونی که برای جمع نوشته شده است ندارند مگر اینکه دولت‌ها همچنان قید و بندهای خود را حفظ کنند تا اجازه حضور به برخی از مشاغل بدهند و برخی را حذف کنند. با این حال، توسعه کسب‌وکارهای نوین به معنای بی‌قانونی نیست بلکه به معنای تسریع روند قانون‌گذاری است، به معنای مرگ فمینیسم نیست بلکه به معنای گذشتن از برخی ایده‌ها و حتی رد آنها است. کارخانه‌های صنعتی باید بتوانند بپذیرند افرادی وجود دارند که مکمل کار آنها هستند. در این بین توسعه کسب‌وکارهای نوین در خدمت تولید قرار می‌گیرد. نتیجه این توسعه و تولید بازآفرینی فناوری است. همچنین در این بین مردان و بانوانی مشغول کارند که کارآفرین هم هستند. در دنیای کسب‌وکارهای نوین دولت مسئول اشتغال نیست بلکه هر کس باید خود را با شرایط هماهنگ کند. حتی دولت نیز باید خود را نوین کند اما همچنان چرخ کارخانه‌ها می‌چرخد و البته تولیداتی که حاصل ایده‌های نو است، تولید می‌شوند.

این مطلب در گسترش صنعت

 





نوع مطلب :
برچسب ها : اقتصاد،
لینک های مرتبط :


در یکی از مصاحبه‌های مسئولان حوزه فناوری کشور نکته‌ای پیوسته تکرار شده که در گفت‌وگوهایی که دیگر مسئولان نیز دارند مشهود است. به قول یکی از استادان، میان این صحبت‌ها اشاره به نبود نظام هماهنگ‌کننده و تجمیع‌کننده ایده‌های فناورانه دارد.ایده‌هایی که می‌توانند بستر توسعه کسب و کارهای جدید باشند اما با مشکل ثبت و تعیین مالکیت معنوی روبه‌رو می‌شوند. این نکته در صنایع فرهنگی و دانش‌بنیان‌هایی که به نوعی با هویت انسان سروکار دارند، بیشتر به چشم می‌خورد. در جای دیگر حتی اشاره می‌شود که نبود نظام قانونمند برای شفاف‌سازی ایده‌ها خود مشکل جدی است؛ مشکلی که کمتر صاحبان کسب‌وکارهای نوین را به سمت دانش‌بنیان‌های فرهنگی سوق می‌دهد. در حالی که ظرفیت‌های اقتصادی در تولید نرم‌افزارهای هویت‌سازی وجود دارد که شاید به بازگویی نیاز نباشد. تاکید مرتب بر عرصه جنگ نرم از یک‌سو و نیاز به مشاغل جدیدی که بتواند بیکاری پرحجم جامعه را پوشش دهد، از سوی دیگر، اصلی‌ترین مسائلی است که در زمینه توسعه این نوع کسب‌وکارها مطرح می‌شود. اما نکته مهم اینکه برای توسعه کسب‌وکارهای نوین و فناورانه به نوعی سیاست‌گذاری فرهنگی و صنعتی نیاز داریم که بتواند زمینه ایجاد مشاغل فناوری را که به طور مستقیم با هویت انسان سروکار دارند، فراهم کند. اگر گفته می‌شود که خلأهای تولید شغل در عرصه فرهنگی وجود دارد یا در زمینه صنعتی‌سازی یا تجاری‌سازی ایده‌های فرهنگی و علوم انسانی دچار چالش می‌شویم به نظر می‌رسد مشکل نبود تقاضا برای این عرصه‌ها است. باید باور کنیم که نمی‌توان جلوی فناوری دنیا را گرفت و حتی بگوییم که نباید وارد کشور ما شود بلکه باید شرایطی باشد که فناوری‌های ما نیز در جهان نوین شناخته شوند تا عرصه رقابتی ایجاد کنند مانند صنایع مختلفی که وجود دارند و تا زمانی که نتوانند منطبق با دانش فنی روز حرکت کنند از گردونه توسعه عقب می‌مانند. این‌گونه است که پیشنهاد می‌شود پارک‌های فناوری نرم در تعامل با یکدیگر باشند. به عبارتی، عرصه توسعه این نوع فناوری‌ها و کسب‌وکارها باید در ارتباط با همدیگر باشد همگی در ارتباط با صنعت باشند. قرار نیست که فناوری‌های نرم تنها محل ایده‌پردازی یا توسعه نرم‌افزارها یا بازی‌های رایانه‌ای شوند بلکه می‌توانند به مراکز رصد فناوری‌های دنیا تبدیل شوند. منظور کپی‌برداری یا همگون‌سازی نیست بلکه رصد و تولید محتوایی است که اتفاقا به درد تولید صنعتی نیز بخورد چراکه امروزه تولید دستگاه‌های صنعتی نیز چندمنظوره شده است. یخچالی که حرف می‌زند یا نرم افزاری در آن نصب است که می‌تواند قابلیت پردازش‌داشته باشد. اینجاست که تولید ایده‌های فناور در خدمت صنعت قرار می‌گیرد. ما هم از این رویدادها عقب نیستیم و می‌توانیم با اندکی تلاش، سطح خود را بالا ببریم. از این رو پیشنهاد می‌شود که پارک‌های علم و فناوری نرم در ارتباط با دیگر پارک‌های فناوری قرار بگیرند که دستاوردهای همدیگر را استفاده کنند. در این زمینه لازم است در هر استان پارک فناوری نرم ایجاد شود که خود در ارتباط با دانشگاه است. در نگاه کلی‌تر این پارک‌های فناوری نرم هستند که می‌توانند تجلی و تحکیم‌کننده ارتباط صنعت و دانشگاه شوند. آن زمان مشکل تجمیع ایده‌ها نیز برطرف می‌شود. همچنین راه برای تجاری‌سازی ایده‌های نوآور بازتر می‌شود چرا که برای تجاری‌سازی ایده‌های دانش‌بنیان علوم انسانی باید آنها را در بستر تولید صنعتی کرد و رشد داد و جز آن راهی نداریم.

http://www.sanatnewspaper.com/note/1621-%D8%B8%D8%B1%D9%81%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B1%D9%85.html





نوع مطلب :
برچسب ها : اقتصاد،
لینک های مرتبط :


دانشگاه کارآفرین به نهادی اطلاق می‌شود که علاوه‌بر آموزش‌های تئوری، مهارت‌های لازم شغلی را براساس رشته‌های تحصیلی به دانشجویان آموزش می‌دهد و با حمایت و پشتیبانی از ایده‌های جدید و خلاق دانشجویان و استادان زمینه تبدیل دانش به محصول را فراهم می‌کند؛

 

این امر موجب سرمایه‌گذاری برای اشتغال فارغ‌التحصیلان دانشگاهی خواهد شد. تبدیل دانش به محصول و ایجاد کسب‌وکارهای نوآورانه از اولویت‌های دانشگاه‌های نسل سوم و کارآفرین به شمار می‌رود که دانشگاه‌های برتر نیز در چندسال گذشته فعالیت‌های خود را در این مسیر قرار داده‌اند. در مجموع، دانشگاه‌های نسل سوم و کارآفرین دارای ویژگی‌هایی مانند ارتباط با صنعت، ایجاد مراکز رشد، سرمایه‌گذاری با صنعت و بخش خصوصی، استقبال از ایده‌های جدید و خلاقانه، خلق مشاغل جدید، توسعه روحیه کارآفرینی، کمک به نوآوری، درآمدزایی از طریق فناوری و اختراعات، تطابق با نیاز بازار کار و پرورش تفکر خلاق هستند. تحقق این ویژگی‌ها در دانشگاه‌های کشور موجب می‌شود تا فرهنگ کارآفرینی نیز رشد یابد. برخلاف اینکه ورود دانشگاه‌های کشور به نسل سوم و کارآفرینی دیرتر از دیگر دانشگاه‌های جهان بوده است، اجرایی‌سازی این برنامه موجب می‌شود تا رنج فارغ‌التحصیلان دانشگاهی برای ورود به بازار کار کاهش یابد و آنها بتوانند مولد اشتغال و کارآفرینی در جامعه باشند. بنابراین لازم است مسئولان زمینه‌های جهش دانشگاه‌های کشور برای ورود به مباحث کارآفرینی را فراهم کنند. گفته می‌شود که تمامی دانشگاه‌های کشور باید قدم در راه کارآفرینی بگذارند چراکه اکنون توجه دولت و کشور نیز به سمت تولید، فناوری و اشتغال است. دانشگاه‌های فنی و مهندسی درحال برنامه‌ریزی برای رسیدن به نسل سوم دانشگاه‌ها هستند اما برای دستیابی به این مهم نمی‌توان زمان تعیین کرد زیرا این موضوع نوعی فرآیند به شمار می‌رود. یکی از مراحلی که می‌تواند این فرآیند را تسریع کند همکاری مشترک با دیگر کشورها است که می‌تواند از سطوح دانشگاهی آغاز و به عرصه صنعتی نیز کشیده شود. مانند همکاری‌های علمی و پژوهشی ایران و ایتالیا که به تازگی انجام شده است. همکاری در بخش علم و فناوری که مخاطب اصلی آن قشر تحصیلکرده، نخبه و توانا است، بستر مناسبی برای رشد این همکاری‌ها هم خواهد بود. به علاوه اینکه ایران با وجود برخورداری از شاخص‌های افتخارآفرین در بخش‌های مختلف علمی همچنان در چند محور ازجمله ارتباط دانشگاه با صنعت، تجاری‌سازی نتایج پژوهش‌های علمی از سوی دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی و همچنین ایجاد اشتغال برمبنای دانش و نوآوری به کسب تجربه از برخی کشورها نیاز دارد. انتقال فناوری، تجربه و دانش روز به داخل کشور، ایجاد بازار مشترک و انتقال و فروش فناوری‌های توسعه‌یافته دو کشور و همچنین حضور در عرصه بین‌المللی می‌تواند از دیگر مزیت‌های ارتباط علمی بین کشورها باشد که به طور مستقیم بر رشد دانشگاه‌های نسل سوم موثر در صنعت تاثیرگذار است. به عبارتی، ارتباط با دیگر مراکز علمی و صنعتی جهان نه‌تنها بستری برای تبادل ایده بلکه زمینه‌ای برای رشد دانشگاه‌های کارآفرین خواهد بود. به‌طور قطع بدون همراهی با دیگر مراکز علمی و دانشگاهی نمی‌توان به سطحی از رشد فناوری دست یافت. امید هست که تبادلات فناورانه به رشد صنایع فناورانه در کنار دانشگاه‌های نسل سوم کمک کند.

http://www.sanatnewspaper.com/note/1589-همکاری‌های-فناورانه،-پیش‌نیاز-رشد-دانشگاه‌های-کارآفرین.html





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :