تبلیغات
پس از آتش بس - تفکیک جنسیتی؛ مانع فرهنگی یا توسعه فرهنگی؟
 
درباره وبلاگ


پس از آتش بس، وبلاگ صفیه رضایی؛
کارشناسی ارشد علوم سیاسی ، نویسنده و روزنامه نگار است.

مدیر وبلاگ : صفیه رضایی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پس از آتش بس
وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

عرصه فرهنگی بستری پر معضل و حاشیه دار است. دولتها هر کدام براساس نگاه حکومتمداری خود بر آن زعامت کرده اند و میکنند. هر چند در روند سیاستگذاری ها همیشه چند وچون بسیار است. با این حال همیشه بسته های سیاستی از جانب دولت از نظر عده ای به عنوان یک مانع تلقی شده است. چرا که راه حل های پیشنهادی چنان پر چالش بوده اند که همگان بر این باور رسیده اند که حریم خصوصی افراد نشانه رفته است. چالش اصلی حوزه فرهنگی نیز همیشه زنان بوده اند.

البته بحث زنان و مسایل مربوط به آنان در تمامی دولتها مورد مناقشه است. طرح های عفاف و حجاب از پر چالش ترین این طرح ها در سالهای اخیر بوده است. اخیرا هم بحث تفکیک جنسیتی در سازمان شهرداری مطرح شده است. باز هم روی سخن در این طرح زنان هستند. موافقان معتقدند این طرح باعث ایجاد آرامش و امنیت برای زنان خواهد شد و عدالت جنسیتی نیز رعایت میشود. مخالفان این طرح را یک بستر سازی سیاسی میدانند و بر بی اثر بودن آن تاکید دارند.

در هیاهوی عملی یا عملی نشدن این طرح شاید این سوال به ذهن بیاید که تفکیک جنسیتی با کدام نگاه؟ توسعه فرهنگی یا چیز دیگر؟! چرا که تمامی مسایل پر حاشیه فرهنگی در نگاه اول ناشی از موانعی بوده اند که بی دلیل کنار گذاشته شده اند. آنجایی که صحبت از تساوی و عدالت جنسیتی میشود کنار هم بودن زن و مرد معنا دارد و نه جداسازی. حالا اینکه ادبیات فرهنگی بدین سو میرود  جای سوال دارد. آیا حفظ کرامت انسانی زن و مرد با جداسازی حل میشود؟ اصلا از زاویه دیگر به این مسئله نگاه کنیم. اگر در سازمانی نتوانیم «ارتباط» را تعریف کنیم باید کلا آنرا از بین ببریم؟ حذف صورت مسئله خود مسئله ای دیگر ایجاد میکند. در نظر بگیریم ارتباطات انسان ها  چه در محیط کار و چه در بیرون، جزء حریم خصوصی آنها است. اینکه با نگاهی طلبکارانه حریم خصوصی افراد و به خصوص زنان فاکتور گرفته شود نتیجه ای جزء بی اعتمادی به همراه نخواهد داشت. از طرفی عرصه فرهنگ باید فرهنگی باقی بماند.

از لحظه ای که سیاستگذاری فرهنگی دستخوش جریانات سیاسی و نامه ها و حرف و حدیث های مجلسی و دولتی میشود، دیگر نمیتوان انتظار داشت که مشکلات راحت حل و فصل شود. اصلا فضایی باقی نمی ماند که بستر ساز بهبود اوضاع شود. سیاست زدگی فرهنگی چالش بعدی تمامی اینها خواهد شد. و مانع روی مانع. نگاهی که مسئولان نمیدانند چگونه تنظیمش کنند همان است. متاسفانه کلی گویی و فضاسازی آنقدر در فضای فرهنگی وجود دارد که کسی  جرات نمیکند نظری کارشناسی دهد . ده ها اداره و سازمان مرتبط و غیر مرتبط هم زده شود،اصلا کار را به سمن ها بدهیم و دولت کناره گیری کند باز هم هزاران سوال ! دیرگاهی هم است که آنهایی که صاحبنظر هستند  و از دور مشاهده میکنند میگویند: آقایان! تند نروید.

در جایی افراط میکنید آنوقت صد صفحه مجازی آزادی یواشکی را نمیتوانید فیلتر کنید. امروز کارت زرد میدهید،فردا طرح میدهید که اصلا کار بلد نیستید و کناره گیری کنید.مشکل آنجاست که ما برعکس غرب که مخالف عفاف و مسایل اینچنینی است زیاد از حد روی آن پافشاری  میکنیم. تا جایی که ممکن است به شعور افراد بر بخورد. اگر واقعا به فکر بهره وری و رضایتمندی شغلی هستیم باید پارامترهای اقتصادی را فعال کنیم. فرهنگ یک بستر است و نه یک سرپوش. دستاویزی نیست که وقتی خوشمان آمد طردش کنیم وقتی راه حلی برای مشکلات دیگر نداشتیم به آن متوسل شویم و تخریبش سازیم.

کسی نگفته اصول اسلامی رعایت نشود. اصلا طبق موازین شرعی اختلاط زن و مرد مجاز نیست. پیامبر هم در آن زمان برای جلوگیری از اختلاط زن و مرد درب مسجد را مردانه و زنانه کرد. مسئله آنجاست که گفته میشود مسایل فرهنگی و اسلامی باید طبق زمان تفسیر شود.البته نه طبق خواسته و منافع شخصی.آنجایی که مقوله حجاب و عفاف با واردات بی رویه چادر حل نمیشود ،آزادی و امنیت نیز با حصار کشیدن معنا نخواهد شد.

ای کاش به جای تندروی و کندروی در مسایل زنان و خانواده و فرهنگ کمی به تبعات آن هم فکر میشد. اصلا به جای آنکه موضوعی را در بوق و کرنا کنند که ما چنان میکنیم که 4 سال دیگر نتیجه را ببینند به بازخورد منفی و ناهنجاری که در جامعه بر جا خواهد گذاشت نیز باید فکر کرد.

این مطلب در ماهنامه گزارش





نوع مطلب :
برچسب ها : فرهنگ،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 19 مرداد 1393 05:00 ب.ظ
همینو بگو! فقط میخوان کارای اجباری کنن یه مدت صدای همه دربیاد! شما تو سر کار، دانشگاه، مراسم حج و....زنو مردا رو جدا کردین، این همه جای دیگه .....مثل اینکه به فکر خیابونا و پیاده روها هم هستن! کجا داریم میریم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.