تبلیغات
پس از آتش بس - معادله نامجهول رفع محرومیت
 
درباره وبلاگ


پس از آتش بس، وبلاگ صفیه رضایی؛
کارشناسی ارشد علوم سیاسی ، نویسنده و روزنامه نگار است.

مدیر وبلاگ : صفیه رضایی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پس از آتش بس
وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
جمعه 29 بهمن 1395 :: نویسنده : صفیه رضایی
زمانی که از فقر و محرومیت صحبت می‌شود همگان فکر می‌کنند که ایجاد اشتغال یا انباشت ثروت از بابت تولید می‌تواند ناخالصی‌های فرهنگی و اجتماعی را جبران کند؛ این ایده‌ای است که در بسیاری از جوامع جواب داده است. رشد اقتصادی و تولید توانسته است سطحی از توسعه انسانی را به همراه آورد اما در بسیاری از جوامع هم این‌گونه نیست. به عبارتی، رشد اقتصادی حاصل از تولید و افزایش اشتغال نتوانسته سطحی از توسعه را ایجاد کند. این‌گونه است که ایده لازم و ملزوم ارتباط رشد اقتصادی و توسعه انسانی به نظر می‌رسد همواره در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است. هرچند این دو مقوله نسبی است و در جوامع گوناگون انعکاس‌های متفاوتی به همراه خواهد داشت اما در برخی از مناطق کشور ما که دچار محرومیت نهادینه‌شده هستند، رونق تولید و اشتغال به عنوان بسته سیاستی همیشه مطرح شده و می‌شود‌ خالی از این خیال که نوعی از محرومیتی که ما همواره از آن صحبت می‌کنیم تعاریف گوناگونی دارد و آنچنان نسبی است که هر نسخه‌ای نمی‌تواند سبب درمانش شود‌ بلکه زمان زیادی لازم است تا با بررسی‌های آمایشی معلوم شود که درنهایت چه سطح از توسعه با کدام نگاه برای بیرون کشیدن این جوامع از محرومیت لازم است. نمونه عینی این محرومیت‌ها از نوع فرهنگی است که هر چه ثروت نیز به پای آن ریخته شود زمان و آموزش لازم است تا چرخ توسعه آن را از بین ببرد. حال چنانچه چرخ کارخانه‌ها بچرخد و اشتغال فراگیر نصیب آنها شود، تا زمانی که دستی نباشد که به سر محرومیت یا بهتر بگوییم مظلومیت فرهنگی این مناطق کشیده شود تمام ایده‌های توسعه صنعتی نیز بی‌فایده است. شاهد آن سفر جهادی بود که چند سال پیش به مناطق محروم داشتم. مناطقی که ثروت هم داشتند و زمینه توسعه اقتصادی در آنها زیاد بود اما پای فرهنگ این مناطق آنچنان لنگ می‌زد که هر چه عصای تولید و توسعه بود جوابگوی آن لنگ‌لنگان محرومیت نبود. نیاز مادی ندارند اما عادت کرده‌اند به آن شیوه زندگی کنند. به عبارتی، محرومیت آنها محرومیت نسبی و نهادینه شده بود که از دید‌ ما مظلوم به نظر می‌رسیدند و در دید آنها ما غارتگرانی بودیم که می‌خواستیم زندگی کردن طبیعی را از آنها بگیریم. این‌گونه است که فعالیت تولیدی و اقتصادی با هدف برداشتن محرومیت به تنهایی کافی نیست بلکه باید آنچنان آسیب‌شناسی دقیق در این بخش شود تا بتوان تمامی ابعاد توسعه را بررسی کرد.
این مطلب در روزنامه صمت




نوع مطلب :
برچسب ها : سیاست داخلی، اقتصاد،
لینک های مرتبط :


جمعه 29 بهمن 1395 05:49 ب.ظ
جالب بود
شما آخرین مطلب وبلاگ منو یه تنه نقض کردید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.