تبلیغات
پس از آتش بس - از طرح تحول اجتماعی تا سایه موانع بر سر نشاط
 
درباره وبلاگ


پس از آتش بس، وبلاگ صفیه رضایی؛
کارشناسی ارشد علوم سیاسی ، نویسنده و روزنامه نگار است.

مدیر وبلاگ : صفیه رضایی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پس از آتش بس
وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

طرح تحول اجتماعی به طور کامل در دولت یازدهم متوقف شد. پیگیری ها درباره ادامه این طرح هم به جایی نرسید. یکی از بندها و موارد این طرح ارتقای نشاط و سلامت اجتماعی بود که البته مغفول ماند.

این طرح در زمان دولت دهم از سوی وزارت کشور تحت عنوان طرح تحول اجتماعی همسو با طرح تحول اقتصادی پیگیری شد. ولی با وجود اعتبارات زیادی که برای آن در نظر گرفته شد در دولت یازدهم متوقف شد. توجیه آن را هم ضعیف بودن آن گفته اند.

این در حالی بود که انتظار بر آن می رفت که این طرح هم همانند طرح تحول اقتصادی پی گیری شود. حتی مهم تر از آن برآورد شود. ولی آنقدر تناقضات در این طرح بود که دولت فعلی آن را متوقف کرد. البته این طور می توانیم بگوییم که دولت دهم هیچ درک درستی از جامعه نداشت. برای هر محیطی با ویژگی های متفاوت یک نسخه بسته می شد و البته که این طرح در میانه راه شکست خورد.

بدیهی هم بود که دولت یازدهم این طرح را متوقف کند؛ اما در دولت یازدهم هم طرحی برای افزایش نشاط و سلامت اجتماعی در نظر گرفته نشده است. با این حال وزیر کشور اخیرا گفته است که با ضعف نشاط اجتماعی در کشور مواجه هستیم و از دلایل عمده آسیب های اجتماعی ضعف نشاط و پایین بودن امکانات تفریحی و ورزشی است.

وزیر کشور این را هم گفته است که در مواردی شاهد افسردگی شدید برخی جوانان هستیم که نبود امکانات لازم برای اوقات فراغت در این وضعیت موثر است. این جوانان ممکن است اوقات زیادی را صرف تماشای تلویزیون و استفاده از شبکه های مجازی کنند.

این در حالی است که صاحبنظران معتقدند که عملا دولت هیچ برنامه مشخصی برای زمینه سازی نشاط اجتماعی فراهم نکرده است. نمایندگان مجلس هر یک به نوعی ضعف سیاستگذاری های فرهنگی و اجتماعی را از مشکلات دولت می دانند.

در این زمینه سالار مرادی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس گفته است: «در این کمیسیون در زمینه ارتقاء نشاط اجتماعی مصوبه ای صورت نپذیرفته است.» لاله افتخاری، دبیر کمیسیون فرهنگی هم به موج گفت: «کار موثری از سوی دولت در زمینه فرهنگی و اجتماعی انجام نشده است.»

عده ای هم معتقدند که دولت به تنهایی مسئول برخی زمینه سازی ها برای افزایش نشاط اجتماعی نیست. بلکه موانع فرهنگی و اجتماعی بر سر راه دارد که طبیعتا آن طور که باید نمی تواند برنامه ریزی کند. با این حال همگان دولت را مسئول می دانند.

در این زمینه دو نکته مهم است: اول اینکه در تمام عرصه های اجتماعی و فرهنگی نیاز به حضور دولت نیست تا ایجاد شادی کند. به عنوان مثال در روز طبیعت یا سیزده به در مگر دولت به مردم می گوید که شاد باشید. این خود مردم هستند که از صبح به تفریح و شادی می پردازند.

دوم اینکه برخی موانع فرهنگی و اجتماعی را دولت نمی تواند از سر راه بردارد. این است که مردم قربانی می شوند. به این دسته از مسائل باید مشکلات اقتصادی و معیشتی را هم اضافه کرد که هر چند دولت سعی می کند که آنها را کمرنگ کند با این حال بر موانع فرهنگی و اجتماعی دامن می زند.

این را بسیاری از صاحبنظران معتقدند. دکتر کیومرث اشتریان، استاد دانشگاه تهران معتقد است که برنامه ریزی برای نشاط اجتماعی تحت تاثیر موانع فرهنگی قرار می گیرد و احتمالا آنطور که باید نمی توان در برنامه های نشاط اجتماعی بدون برداشتن اینگونه موانع پیشرفت کرد.

نظیر سنت هایی که در جامعه دست و پا گیر شده اند و خندیدن و تفریح را مجاز نمی دانند. از عزاداری های زیاد تا منع شادی و نشاط برای جوانان.

در این رابطه دکتر امان الله قرائی مقدم، جامعه شناس و استاد دانشگاه می گوید: «همه چیز به شادی بر می گردد. متاسفانه جامعه ما غم پراکن است. ولی عده ای نمی خواهند جامعه ما شاد باشد.»

قرائی مقدم معتقد است با وجود فقر و بیکاری و گرانی نمی توان انتظار سطح بالای نشاط اجتماعی را داشت. آن هم در زمانی که 10 میلیون جوان در صف ازدواج هستند و 950 هزار جوان برای وام ناچیز ازدواج منتظر مانده اند. در حالی که خط فقر به نزدیک 2 میلیون تومان رسیده است.

وی افزود: «مسئولان بدانند که شادی تبلیغی نیست. آمپول نیست. شادی امکانات می خواهد.»

وی با بیان اینکه یک جامعه فقر هم میت واند شاد باشد، گفت: «جامعه هند فقیر است ولی شاد است چون آزاد است.»

قرائی مقدم این را هم اضافه کرد که «شادی ابزار و وسیله می خواهد. صرفا با گفتن کسی شاد نخواهد شد. اگر به این نحو است چرا 8 میلیون ایرانی در سال باید به آنتالیا بروند.»

شاید بتوان در ادامه صحبت های دکتر قرائی مقدم اضافه کرد که آنجایی که تضاد طبقاتی بیداد می کند خود به خود نشانه های افسردگی پدیدار خواهد شد. در این ارتباط اقتصاد و سطح درآمد مناسب برای افراد نقش تعیین کننده ای در افزایش شادی آنان دارد. اینجا دیگر فقط کارگروه اجتماعی وزارت کشور مسئول نیست. بلکه کل وزارتخانه ها موظف هستند که به افزایش رضایتمندی افراد از زندگی کمک کنند. شادی و نشاط یک مقوله نسبی است. این سطح رضایتمندی افراد است که محدوده آن را مشخص خواهد کرد.

از طرف دیگر مشکلات اقتصادی باعث می شود که سطح آینده نگری افراد کم شود و جامعه به روزمرگی مبتلا شود. از لحظه ای که نابرابری ها هم در چنین جامعه ای زیاد می شود سطح نشاط اجتماعی ضعیف تر خواهد شد.

دکتر حسین راغفر، اقتصاددان و استاددانشگاه گفته است: «با توجه با نابرابری های موجود در جامعه افزایش فقر محتمل است. در چنین شرایطی اقتصاد قادر به خلق شغل شایسته که دستمزد مناسبی را در بر داشته باشد نخواهد بود. از طرفی آنهایی که هم شاغل هستند با توجه به شرایط جامعه فقیرتر می شوند.»

همین شرایط کافی است که افراد نسبت به روح و روان خود غافل شوند. افزایش سطح نشاط اجتماعی نیاز به کمپین و نشست خبری ندارد. نیاز به شعار هم ندارد. نیاز به بروکراسی و صرف هزینه های بسیار مشابه آنچه دولت دهم بود هم نیست. آنچنان که این طرح ها هم به جایی نرسید و دست آخر فقط طرح دست به دست و متوقف شد. با این اوصاف می توان گفت اینکه مسئولان دغدغه شادی مردم را دارند خوب است ولی به برخی نکات ریز هم باید توجه کنند. به این نکات که نباید موسیقی از رسانه ملی ما رخت بربندد. نباید برنامه «هفت» و «دستان» متوقف شود و تنها دو برنامه که می توانست آهنگ و موسیقی مطابق سلیقه مردم را پخش کند هم از صفحه برنامه های رسانه ملی برداشته شود. اینجاست که باید گفته شود که صرف شعار دادن و اینکه ما در سطح نشاط اجتماعی ضعیف هستیم چاره ساز نیست و باید حتما موانع فرهنگی و اجتماعی و بعضا اقتصادی آن از سوی دولت برداشته شود. آن زمان دیگر لازم نیست که برای مردم برنامه نشاط تدوین کنیم؛ چرا که مردم شادی را احساس می کنند و فقط کافی است کمی از زندگی خود راضی باشند. آن وقت است که سطح توسعه انسانی در کشور ما هم بالاتر خواهد رفت. به امید آنکه سنت های دست و پا گیر فرهنگی از صورت شادی و نشاط رخت بربندد.





نوع مطلب :
برچسب ها : گزارش های سالهای گذشته،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.