تبلیغات
پس از آتش بس - نگاهی فقیرانه به زباله
 
درباره وبلاگ


پس از آتش بس، وبلاگ صفیه رضایی؛
کارشناسی ارشد علوم سیاسی ، نویسنده و روزنامه نگار است.

مدیر وبلاگ : صفیه رضایی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پس از آتش بس
وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 7 مرداد 1394 :: نویسنده : صفیه رضایی

آنهایی که در کلان شهرهایی چون تهران زندگی می کنند از دور یا نزدیک سطل های زباله را که با هیبت ناهماهنگ آشغال ها چهره ای زشتی به شهر داده است را دیده اند. معمولا زباله ها، اطراف سطل آشغال را فرا گرفته است و پناهگاهی برای گربه ها و موش ها هم می شود. از این زاویه شاید کمتر به زباله نگاه کنید. همچنین کسی کمتر به این موضوع پرداخته است که روزانه چند نفر مستمند و فقیر از این سطل های زباله ارتزاق می کنند؛ یعنی با تفکیک کاغذها و پلاستیک ها و جمع آوری، آنها را می فروشند و منبع درآمدی برای این دسته از افراد به حساب می آید. حالا فرق نمی کند پیرزن باشد یا جوان رنجور و بیمار. مهم این است که از این منبع بدبو روزی در می آورند. حتی دیده شده برخی کارتن خواب ها یا بی بضاعتان پس مانده های خوراکی در میان زباله ها را می خورند. این همان نکاتی است که از چشم ما دور می ماند. ولی باید به یاد داشته باشیم آن چیزهایی که برای ما دور ریختنی است برای عده ای غنیمت است. حالا می خو اهد ظرف های پلاستیکی باشد یا مقوا و کاغذ و هر چیز تفکیک شدنی؛ اما ایراد کار این است که هیچ خانواده ایرانی عادت ندارد زباله هایش را جداسازی کند. تر و خشک را با هم در سطل آشغال می ریزیم. از طرفی آنچنان که باید و شاید صنعت بازیافت زباله در کشور ما قوی نیست. همین چند وقت پیش بود که شخصی از زباله، سوختی مشابه گازوئیل تهیه کرده بود ولی با عدم توجه مسوولین مواجه شد. در واقع برخی از اقتصاد زبالهف شخصی است که هر فرد باید تفکیک بین زباله ها را انجام دهد؛ چرا که آن مستضعفی که از این منبع ارتزاق می کند راحت تر کار خواهد کرد. مهم نیست نایلون زباله هم بزرگتر باشد؛ چرا که مطمئنا نشان دهنده ثروتمندی یک خانواده نیست! مهم این است که به زباله به عنوان یک چیز بی فایده نگاه نکنیم. دولت هم مسوول است که با زباله کسب درآمد کند نه اینکه آشغال درست شود. از زباله های بیمارستانی گرفته که باید سوزانده شوند و از زباله های قیمتی گرفته که باید از دور و بر سطل های آشغال جمع شود، همه دست مسوولین امر را می بوسد. گفته شده که روزی 50 هزار تن زباله در ایران تولید می‌شود که کمتر از 10 درصد آن بازیافت می‌شود. با این حال نکته مهم این است که هم اکنون در کشور نگاه اقتصادی به زباله وجود ندارد و دولت و شهرداری های کشور به فکر ایجاد درآمد از زباله ها نیستند. پس حداقل بهتر است به فکر مستمندانی که از این سطل های آشغال کسب روزی می کنند باشیم. شیشه و بطری و پلاستیک و کاغذ را از زباله خیس جدا کنیم. چرا که اینها قیمتی هستند.





نوع مطلب :
برچسب ها : فرهنگ، فقر،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.