تبلیغات
پس از آتش بس - چرا اقتصاد ما فقیر تولید می کند؟
 
درباره وبلاگ


پس از آتش بس، وبلاگ صفیه رضایی؛
کارشناسی ارشد علوم سیاسی ، نویسنده و روزنامه نگار است.

مدیر وبلاگ : صفیه رضایی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پس از آتش بس
وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
پنجشنبه 11 تیر 1394 :: نویسنده : صفیه رضایی

رئیس کمیته امداد امام خمینی (ره) اخیرا از وجود یک میلیون و ۳۰۰ هزار سرپرست خانوار زن تحت پوشش کمیته امداد خبر داده است. وی از افزایش تعداد زنان خودپرست و افزایش فقر هم در جامعه خبر داد. فقری که روز به روز زنانه خواهد شد. در این میان طلاق، اعتیاد و نوسانات اقتصادی بیشتر باعث تولید فقر شده است. گفته های این مسوول آگاه را تا به آنجا می توان گسترده کرد که بدانیم چه بخواهیم و چه نخواهیم نوعی بیماری اقتصادی در جامعه ما وجود دارد که این بیماری اقتصادی باعث فربه شدن عده کمی و فقر و شکاف شدید اقتصادی بین جمعیت کثیری خواهد شد. به عبارتی اگر روز به روز شاهد افزایش زنان خودسرپرست و دختران بدسرپرست یا بی سرپرست هستیم یا اینکه انواع محرومیت های اجتماعی و آسیب ها بیشتر در حال رشد است پس باید نتیجه گرفت جامعه با بیماری اقتصادی دست و پنجه نرم می کند. بی سبب نیست که مسوولین امر گاه و بیگاه نسبت به زنانه شدن فقر و اعتیاد در جامعه هشدار می شوند. این زنانه شدن ناشی از نوسانات تکراری اقتصادی و اجتماعی است که در میان مدت و بلندمدت دامن فرهنگ را خواهد گرفت. شاید ناگوار باشد ولی وقتی آمار رشد 10 درصدی اعتیاد در میان زنان شنیده می شود بیش از پیش ابعاد ناگفته ای از آسیب های اجتماعی نمایان خواهد شد که صرفا فقط تحولات اجتماعی و فرهنگی در آن موثر نیست. بلکه نوسانات اقتصادی در آن همه گیر تر است. به عبارتی سیاست گذاری های دولتی به آن سو می رود که آمار اشتغال پایین و بیکاری بالا می رود، ازدواج ها کم و طلاق ها بسیار و... البته که نمی توان دولت را مقصر ندانست. حتما پای اقتصاد گیر است. نمی توان دولت را در انواع و اقسام بیماری های فیزیکی و جسمی مقصر ندانست؛ همانگونه که در بیماری های اجتماعی مقصر دانسته می شود. با این حساب اینجا پای لنگ برخی کج رفتاری ها در اقتصاد و اجتماع است که دامن قشر ضعیف تر جامعه را بیشتر می گیرد. نمی توانیم دو پهلو صحبت کردن های دولت درباره قیمت شیر را جدی نگیریم و آن وقت انتظار داشته باشیم زنان ما از 22 سالگی پوکی استخوان نگیرند. نمی توانیم ورود آزاد مواد مخدر به کشور را نادیده انگاریم و قلیان سراهایی که روز به روز تنها مرکز تفریح جوانان و زنان می شوند را عمدی فرض نکنیم. البته از این دست بسیار است. با این حال تا آنجا در حال پیشروی هستیم که تمامی آسیب هایی که تا دیروز رنگ مردانگی داشت امروز رنگ زنانگی گرفته است. نه اینکه اوضاع برای مردان خوب است. صحبت اصلی آن جاست که نوسانات اقتصادی چه طور دامن آنهایی را گرفته است که نباید مورد چالش و آسیب قرار گیرند. با این حال این گفته شاید درست است که اقتصاد ما بیش از آن که بخواهد ثروت تولید کند فقیر بیرون می دهد. از هدفمندسازی یارانه ها گرفته تا سیاست های کنترل بازار همگی در حال تولید فقر هستند. از وام 80 میلیونی گرفته تا مسکن مهر و امید که معلوم است در این میان چه کسانی سود می کنند. این گفته ها البته که شواهد عینی هم دارد. پس اگر با نگرانی از شیوع برخی محرومیت ها در جامعه صحبت کنیم فقط سیاه نمایی نیست. بلکه صحبت بر سر این است که اقتصاد دارد فقر تولید می کند نه ثروت.

 





نوع مطلب :
برچسب ها : سیاست داخلی، اقتصاد،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.